Parallel Solo Ouderschap
Wat is parallel solo-ouderschap?
Parallel solo-ouderschap werd in 2009 ontwikkeld door kinderpsycholoog en psychotherapeut Lieve Cottyn.
Bij deze ouderschapsvorm functioneren beide huishoudens los van elkaar.
De ouders beperken hun onderlinge communicatie en emotionele betrokkenheid tot wat noodzakelijk is.
Elke ouder organiseert zelfstandig het eigen huishouden en de dagelijkse zorg voor de kinderen.
Parallel solo-ouderschap in de praktijk
Onder professionele begeleiding van DSV Therapie spreken de ouders een duidelijk en vast kader van regels en afspraken af.
Dit biedt beide ouders voorspelbaarheid en maakt helder wat zij van elkaar kunnen verwachten.
Het kader omvat onder meer:
Vaste afspraken over onderwerpen waarvoor overleg noodzakelijk is;
Een duidelijke structuur voor de onderlinge communicatie;
Contact tussen de ouders uitsluitend wanneer dat echt nodig is en tijdens het traject is er altijd een supervisie van de parallel solo ouderschap procesbegeleider.
Doordat er geen losse eindjes blijven bestaan, kan parallel solo-ouderschap de-escalerend werken.
Op langere termijn kan deze werkwijze mogelijk een eerste stap vormen naar verantwoordelijk gedragen ouderschap.
Ouderlijk gezag
Het ouderlijk gezag verandert niet bij parallel solo-ouderschap.
Net als bij co-ouderschap behouden beide ouders in gelijke mate het gezag over hun kinderen.
Het belang van het kind
Het belang van de kinderen staat altijd voorop.
Onder professionele begeleiding werken de ouders aan doelgerichte en werkbare communicatie.
Zo ontstaat een stevige basis voor het maken en naleven van gezamenlijke afspraken over de kinderen.
Twee aparte tuintjes
Na de scheiding hebben de vader en de moeder allebei hun eigen ‘tuin’ (hun eigen huishouden en opvoedwereld).
- Eigen regels: In jouw tuin bepaal jij de regels, de bedtijden, de normen en de waarden.
- Geen zeggenschap: De andere ouder heeft niets te zeggen over hoe jij jouw tuin inricht, en jij hebt niets te zeggen over de tuin van de ander.
De hoge muur
Tussen de twee tuinen staat een denkbeeldige, metershoge, ondoordringbare muur.
- Geen communicatie: Ouders kijken niet over de muur heen. Er is minimale tot geen directe communicatie, behalve over acute medische noodgevallen.
- Geen kritiek: Omdat je niet over de muur kunt kijken, kun je ook geen kritiek leveren op hoe de ander het doet.
De constante strijd over de opvoeding stopt direct. - Rust voor het kind: De muur zorgt ervoor dat de spanningen en conflicten tussen de ouders de leefwereld van het kind niet meer kunnen bereiken.
Het kind op de muur (of bij de poort)
Het kind leeft in beide tuinen en reist via een denkbeeldig poortje heen en weer.
- Het kind leert snel: “In de tuin van mama gelden deze regels, en in de tuin van papa gelden die regels.”
- Kinderen zijn uiterst flexibel en kunnen hier prima mee omgaan, zolang ze in beide tuinen maar vrij zijn om van die ouder te houden, zonder dat de andere ouder over de muur heen boze blikken werpt.
Wilt u rustig overleggen of deze begeleiding passend is voor uw situatie?
Laat gerust een bericht achter via het contactformulier.
Ik neem binnen 24 uur contact met u op.